गजल

१६ श्रावण २०७८, शनिबार मा प्रकाशित
  • 366
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    366
    Shares

विगत सम्झेर आखा टिलपिल भै रहन्छ
यसरी जिउने क्रममा मुस्किल भै रहन्छ

चिनोसम्म जलाएर सम्बन्धलाई मेटे भन्छौं
त्यो निर्णय कतिञ्जेल कुटिल भै रहन्छ

सम्पर्क हुने जति सबै बाटा बन्द गरे पनि
याद चै किन हो हरपल दाखिल भै रहन्छ

वियोगान्त कथा बढी किन रुचाइन्छभन्दा
सबको मन छुन लेखक हासिल भै रहन्छ

विछोड पनि एक प्रकारको अम्मल बन्दोरैछ
जति सम्झियो उति विगत प्रेमिल भै रहन्छ ।

– कोसिस घिमिरे
बिर्तामोड–३, झापा

प्रतिकृया व्यक्त गर्नुहोस् ।

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here