दुःख पोख्ने ठाउँ छैन
कसलाई भन्ने थाह छैन
आफ्नो र पराई चिन्न गाह«ो छ
अब अगाडि बढ्न सकेको छैन
अनुहारमा हँसिलो मुस्कान देख्छ मान्छे
पीडा भने लुकेको छैन
ज्ञान दिने धेरै आउँछन्
तर महोदय !
सहयोग गर्न अगाडि कोही सर्दैन
मनमनै म हाँस्छु
एकान्तमा रुन्छ मन
अशल, भद्र हुन सकेको छैन ।
